ภูมิแพ้อาหารในญี่ปุ่น: ฉลาก ประโยคที่ใช้ และวิธีกินอย่างปลอดภัย

JGO! Japan Travel Desk

คนที่แพ้อาหารก็เที่ยวญี่ปุ่นได้ แต่ต้องวางแผนและเช็กอย่างรอบคอบ สำหรับอาหารแปรรูปที่บรรจุหีบห่อ กฎของญี่ปุ่นให้ระบุสารก่อภูมิแพ้ที่กำหนดไว้ 9 อย่างบนฉลาก; ส่วนร้านอาหารและเคาน์เตอร์ที่ขายอาหารปรุงสดไม่ต้องทำตามกฎข้อนี้แบบเดียวกัน ฉลากเป็นภาษาญี่ปุ่น และฉลากบนห่อหรือเมนูในร้านก็บอกไม่ได้ทั้งหมดว่ามีโอกาสปนเปื้อนข้ามหรือไม่ ลองใช้ขั้นตอนข้างล่างนี้เช็กอาหารที่บรรจุหีบห่อ คุยกับพนักงาน และตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรเมื่อได้คำตอบที่ยังไม่แน่ใจ

1. ฉลากสารก่อภูมิแพ้ของญี่ปุ่นทำงานอย่างไร

ตั้งแต่เดือนเมษายน 2026 อาหารแปรรูปที่ขายในภาชนะหรือห่อต้องบอกให้ชัดเมื่อมีสารก่อภูมิแพ้ที่กำหนดไว้ 9 อย่างของญี่ปุ่นอย่างใดอย่างหนึ่ง สำนักงานกิจการผู้บริโภคอธิบายกฎนี้ไว้ใน ภาพรวมการแสดงฉลากสารก่อภูมิแพ้ กฎข้อนี้ใช้ไม่เหมือนกันกับอาหารมื้อที่ร้านอาหารหรืออาหารปรุงสดที่ขายที่เคาน์เตอร์

ญี่ปุ่นยังมีรายการวัตถุดิบ 20 อย่างที่แนะนำให้ระบุบนฉลาก แต่กฎหมายไม่ได้บังคับ ถ้าวัตถุดิบเหล่านี้ไม่อยู่บนฉลาก ก็สรุปจากเรื่องนี้อย่างเดียวไม่ได้ว่าอาหารนั้นไม่มีวัตถุดิบนั้น คู่มือการแสดงฉลากสารก่อภูมิแพ้ของสำนักงานกิจการผู้บริโภค อธิบายรูปแบบของฉลาก และความต่างระหว่างรายการที่ต้องระบุกับรายการที่แนะนำให้ระบุ

กฎเปลี่ยนในเดือนเมษายน 2026: มะม่วงหิมพานต์เข้ามาอยู่ในรายการที่ต้องระบุ ส่วนพิสตาชิโอถูกเพิ่มเข้าไปในรายการที่แนะนำให้ระบุ ฉลากมะม่วงหิมพานต์มีช่วงเปลี่ยนผ่านถึง 31 มีนาคม 2028 ดังนั้นในช่วงนี้ ห่อที่ไม่มีคำเตือนเรื่องมะม่วงหิมพานต์ ไม่ได้แปลว่าไม่มีมะม่วงหิมพานต์อยู่ข้างใน ให้เช็กข้อมูลล่าสุด และอย่าใช้รายการเก่า สมุดปกขาวปี 2026 ของสำนักงานกิจการผู้บริโภค บันทึกการเปลี่ยนแปลงและช่วงเปลี่ยนผ่านนี้ไว้

ฉลากอาหารที่ขายในญี่ปุ่นเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่น แอปแปลภาษาหรือรายการที่พิมพ์ไว้ช่วยให้หาคำที่เกี่ยวข้องได้ แต่ให้ใช้เป็นตัวช่วยอ่านเท่านั้น ไม่ได้แปลว่าสินค้านั้นปลอดภัย ถ้าอ่านฉลากไม่ออกแน่ชัด หรือไม่รู้ว่าสินค้ามีสิ่งที่คุณแพ้หรือเปล่า อย่าคิดว่าไม่มีคำเตือนให้เห็นแปลว่าปลอดภัย

2. สารก่อภูมิแพ้ที่ต้องระบุและที่แนะนำให้ระบุ: รายการครบทุกอย่าง

ตารางนี้ให้ชื่อภาษาอังกฤษและรูปแบบภาษาญี่ปุ่นที่อาจเห็นบนห่อ รายการที่ต้องระบุใช้กับอาหารแปรรูปที่บรรจุหีบห่อ; รายการที่แนะนำให้ระบุไม่ได้แปลว่าวัตถุดิบที่เกี่ยวข้องทุกอย่างจะถูกระบุไว้ การเขียนภาษาญี่ปุ่นอาจต่างกันได้ จึงควรเช็กรูปแบบอื่นด้วย ไม่ใช่แค่รูปแบบที่คุ้นที่สุด

รายการที่แนะนำให้ระบุทั้งหมดมี 20 อย่าง เช่น งา ปลา ถั่วเหลือง และถั่วเปลือกแข็งหลายชนิด เพราะการระบุตามคำแนะนำไม่ได้บังคับ ถ้าไม่เห็นชื่อ ก็ไม่ได้แปลว่าไม่ได้ใช้วัตถุดิบนั้น ส่วนสารก่อภูมิแพ้ที่ต้องระบุ อย่าลืมว่ามะม่วงหิมพานต์ยังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านถึง 31 มีนาคม 2028; สมุดปกขาวปี 2026 อธิบายว่าทำไมห่อที่พิมพ์ในช่วงนี้อาจยังไม่มีข้อกำหนดใหม่

รูปแบบบนฉลากบางแบบเป็นคำทางเลือกหรือคำอธิบายเพิ่ม ไม่ได้ซ้ำกับชื่อสารก่อภูมิแพ้หลักทุกตัวอักษร เช่น 玉子 และ たまご ใช้แทน 卵 ได้; 海老 และ エビ เป็นรูปแบบของกุ้ง; ส่วน 蟹 และ カニ เป็นรูปแบบของปู 小麦粉 และ そば粉 บอกว่าเป็นแป้งจากข้าวสาลีและบัควีต ส่วน ミルク, バター และ チーズ เป็นรูปแบบที่ใช้กับนม คู่มือยังบอกว่า ごま油 และ 練りごま ชี้ว่ามีงา และ 鮭 หรือ サーモン คือแซลมอน ส่วน 鯖 หรือ サバ คือปลาแมคเคอเรล

3. วิธีอ่านฉลากส่วนผสมภาษาญี่ปุ่น

เริ่มจากหา 原材料名 ซึ่งแปลว่า “ชื่อวัตถุดิบ” ให้อ่านทั้งช่วงวัตถุดิบ อย่าหยุดอ่านหลังจากไม่กี่รายการแรก โดยทั่วไปญี่ปุ่นจะเขียนข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ติดกับวัตถุดิบหรือวัตถุเจือปนแต่ละอย่าง แต่บางครั้งอาจรวมไว้เป็นข้อความเดียวตอนท้ายแทน

ให้มองหา 含むซึ่งแปลว่า “มี” ฉลากอาจเขียนในรูปแบบอย่าง マヨネーズ（卵・大豆を含む）ซึ่งแปลว่า “มายองเนส (มีไข่และถั่วเหลือง)” ในบางกรณี สารก่อภูมิแพ้จะถูกรวมไว้ตอนท้ายของข้อมูลวัตถุดิบ ด้วยข้อความอย่าง 一部に○○・○○を含むซึ่งหมายความว่าสินค้ามีสิ่งที่ระบุไว้ คู่มือของสำนักงานกิจการผู้บริโภค อธิบายทั้งการระบุแยกทีละอย่างและการระบุรวม

เช็กวัตถุเจือปนด้วย ไม่ใช่แค่วัตถุดิบ บางห่อแยกวัตถุดิบกับวัตถุเจือปนไว้คนละช่อง; บางห่อใส่เครื่องหมายทับ ／ คั่นไว้ในรายการเดียวกัน ถ้าแยกวัตถุดิบกับวัตถุเจือปนไว้คนละช่อง ข้อความรวมเรื่องสารก่อภูมิแพ้อาจอยู่ท้ายของแต่ละช่อง วัตถุเจือปนที่มีสารก่อภูมิแพ้ก็ต้องเช็กเหมือนกัน อย่าหยุดอ่านก่อนถึงส่วนวัตถุเจือปน

อย่าคิดว่าวัตถุดิบที่ไม่มีหมายเหตุสารก่อภูมิแพ้ต่อท้ายจะไม่มีสารก่อภูมิแพ้ คู่มือบอกว่าบางครั้งอาจละข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ที่ซ้ำกัน ถ้าสารก่อภูมิแพ้นั้นถูกระบุไว้ที่อื่นในการระบุทีละวัตถุดิบแล้ว ให้เช็กรูปแบบอื่นที่คุ้นด้วย เช่น 玉子 แทนไข่ หรือ 小麦粉 แทนข้าวสาลี แม้ฉลากจะไม่ได้เติมหมายเหตุ “มี” แยกต่อท้ายคำนั้น

มองหาคำเตือนเรื่องโรงงานผลิตร่วม หรือโอกาสที่สารก่อภูมิแพ้จะปนเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ ถ้าซื้อของที่ห่อแยกเป็นชิ้น ให้เก็บกล่องหรือห่อด้านนอกไว้ เพราะเมื่อซองเล็กหลายซองอยู่รวมกันและไม่ได้ขายแยก ข้อมูลภูมิแพ้อาจพิมพ์ไว้เฉพาะบนห่อด้านนอก ข้อมูลเรื่องฉลากอาหารภาษาอังกฤษของสำนักงานกิจการผู้บริโภค อธิบายว่าฉลากอาหารในญี่ปุ่นเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่น

4. การปนเปื้อนข้าม: เรื่องที่ฉลากไม่ได้บอก

สารก่อภูมิแพ้อาจเข้าไปในอาหารโดยไม่ตั้งใจระหว่างผลิต แม้ว่าจะไม่ใช่วัตถุดิบก็ตาม สำนักงานกิจการผู้บริโภคแนะนำให้ใส่ข้อความเตือน เมื่อผู้ผลิตตัดความเป็นไปได้นี้ออกไม่ได้ทั้งที่ป้องกันแล้ว ตัวอย่างหนึ่งคือข้อความที่บอกว่าโรงงานเดียวกันนี้ผลิตสินค้าที่มีสารก่อภูมิแพ้ที่กำหนดไว้ด้วย

ข้อความเตือนเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ ส่วนการที่ไม่มีข้อความเตือนบนฉลาก ก็แค่แปลว่าไม่มีคำเตือนแบบนั้นเท่านั้น ถ้าคุณแพ้รุนแรง ให้ทำตามที่แพทย์แนะนำว่าควรระวังอย่างไร และจะดูสินค้าที่ยังไม่แน่ใจอย่างไร

ร้านอาหารและที่ขายอาหารปรุงสดก็มีความเสี่ยงของการปนเปื้อนข้ามเช่นกัน สำนักงานกิจการผู้บริโภคยกตัวอย่างไว้ เช่น เขียงและมีดที่ใช้ร่วมกัน ช้อนและที่คีบของบุฟเฟต์ที่ใช้ร่วมกัน และหัวจ่ายของเครื่องทำเครื่องดื่มที่อาจพาเศษเครื่องดื่มนมไปปนกับเครื่องดื่มอื่น ยังระบุว่าแป้งข้าวสาลีหรือแป้งบัควีตที่ฟุ้งในอากาศอาจเป็นทางหนึ่งที่ทำให้ปนเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ ตัวอย่างเหล่านี้เป็นเหตุผลให้ถามเรื่องการปรุงและอุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกัน ไม่ใช่รายการความเสี่ยงทั้งหมด

5. กินนอกบ้าน: ร้านอาหาร บุฟเฟต์ และเคาน์เตอร์อาหาร

ร้านอาหารและเคาน์เตอร์ที่ขายอาหารปรุงสดไม่ต้องทำตามกฎการแสดงฉลากสารก่อภูมิแพ้แบบเดียวกับอาหารแปรรูปที่บรรจุหีบห่อ บางร้านให้ข้อมูลภูมิแพ้ด้วยความสมัครใจ แต่วัตถุดิบที่ระบุและรายละเอียดที่ให้ต่างกันไปแต่ละร้าน ดังนั้นเมนูที่ติดไว้หรือเว็บไซต์ของร้านอาจไม่ตอบทุกคำถามเรื่องอาหารจานหนึ่งหรือวิธีทำ

เช็กด้วยว่าข้อมูลภูมิแพ้ที่ติดไว้ถูกอัปเดตครั้งล่าสุดเมื่อไร สำนักงานกิจการผู้บริโภคแนะนำให้เช็กวันที่อัปเดตของข้อมูลที่ร้านให้ไว้ คำแนะนำเดือนกรกฎาคม 2026 เรื่องการกินนอกบ้านและอาหารปรุงสด แนะนำให้ถามพนักงานที่รู้เรื่องภูมิแพ้ หรือคุยกับคนที่รับผิดชอบ

ทำให้แน่ใจว่าข้อความไปถึงครัว คนรับออร์เดอร์อาจไม่ใช่คนทำอาหาร จึงควรขอให้พนักงานส่งต่อข้อมูลภูมิแพ้ไปยังคนที่รับผิดชอบการปรุง ถ้าเกี่ยวข้อง ให้ถามว่าแยกหรือล้างอุปกรณ์ได้ไหม; สำนักงานกิจการผู้บริโภคแนะนำโดยเฉพาะให้ถามเรื่องการแยกและล้างอุปกรณ์ ถ้าพนักงานไม่แน่ใจว่าอาหารมีสิ่งที่คุณแพ้หรือไม่ การเลือกไม่กินที่ร้านนั้นเป็นทางเลือกที่สำคัญ

การพยักหน้าเร็ว ๆ หรือคำตอบอย่าง “daijoubu desu” (“ไม่เป็นไร”) ไม่ควรมาแทนการเช็กวัตถุดิบและวิธีปรุงให้ชัดเจน ให้ยื่นบัตรที่เขียนไว้ บอกชื่อสิ่งที่แพ้ให้เจาะจง แล้วรอคำตอบที่ชัดเจนเกี่ยวกับอาหารและเรื่องการปรุงที่คุณอยากถาม

บุฟเฟต์และเครื่องกดเครื่องดื่มควรระวังเป็นพิเศษ เพราะอาจใช้ที่คีบหรือหัวจ่ายร่วมกัน แป้งที่ใช้ในครัวก็ฟุ้งในอากาศได้ ซึ่งสำคัญเมื่อถามเรื่องข้าวสาลีหรือบัควีต ดูจากป้ายเมนู หรือดูว่าอาหารจานนั้นเหมือนไม่มีสารก่อภูมิแพ้ ก็เดาไม่ได้ว่าร้านมีวิธีทำแบบไหน; ให้ถามพนักงาน และทำตามคำแนะนำของแพทย์เมื่อกินนอกบ้าน

6. ใช้บัตรบอกอาการแพ้อาหารที่โหลดฟรี

สำนักงานกิจการผู้บริโภคมีให้โหลดฟรี บัตรสื่อสารเรื่องภูมิแพ้อาหารฉบับภาษาอังกฤษ บัตรนี้มีรูปอาหาร ชื่อภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ และช่องให้ติ๊ก ให้ติ๊กรายการที่เกี่ยวข้องแล้วยื่นบัตรให้พนักงานดู แทนที่จะอธิบายด้วยคำพูดอย่างเดียว

บัตรมีประโยคภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่า “ฉันแพ้อาหาร” และถามว่าอาหารมีสิ่งที่คุณติ๊กไว้หรือไม่ ยังมีคำถามว่ามีคำเตือนเรื่องสายการผลิตที่ใช้ร่วมกันหรือเปล่า ให้ใช้ส่วนที่ตรงกับสถานการณ์ คำถามเรื่องคำเตือนการผลิตของสินค้าที่บรรจุหีบห่อ ไม่เหมือนกับคำถามเรื่องอุปกรณ์ทำอาหารของร้านอาหาร

ระวังว่าบัตรภาษาอังกฤษที่ตรวจเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2026 ยังใช้โครงสร้างเก่า คือ “ต้องระบุ 8 อย่าง แนะนำให้ระบุ 20 อย่าง” บัตรนี้จัดมะม่วงหิมพานต์อยู่ฝั่งแนะนำให้ระบุ และไม่มีพิสตาชิโอ จึงไม่ตรงกับระบบเดือนเมษายน 2026 ถ้าสองอย่างนี้เกี่ยวกับคุณ ให้เขียนเพิ่มเอง และอย่านับหมวดเก่าของบัตรเป็นรายการทางการปัจจุบัน สำนักงานกิจการผู้บริโภคยังบอกด้วยว่าช่องติ๊กบนบัตรเวอร์ชันสมาร์ตโฟนจะใช้ได้หลังโหลดบัตรลงเครื่องเท่านั้น ตามที่อธิบายไว้ใน หน้าการแสดงฉลากอาหาร.

ก่อนออกไปข้างนอก ให้เช็กว่าติ๊กรายการที่ต้องบอกไว้แล้ว และบัตรอ่านง่ายไม่ว่าจะบนมือถือหรือบนกระดาษ ตอนยื่นให้ดู ควรให้เวลาพนักงานอ่าน และเช็กว่าข้อมูลไปถึงคนที่ทำอาหารแล้ว ถ้าคำตอบยังไม่ชัด ให้ใช้บัตรบอกความกังวลอีกครั้ง หรือเลือกไม่สั่ง

7. เครื่องมือเช็กสารก่อภูมิแพ้ของร้านอาหารเครือใหญ่

ร้านเครือใหญ่บางแห่งมีเครื่องมือออนไลน์สำหรับเช็กเมนู การค้นหาสารก่อภูมิแพ้ของแมคโดนัลด์ ประเทศญี่ปุ่น (McDonald’s Japan) ให้เลือกสารก่อภูมิแพ้ได้หลายอย่าง แล้วค้นหาเมนูที่ไม่ได้ใช้สิ่งที่เลือกเป็นวัตถุดิบ วิธีนี้ช่วยให้รู้ว่าควรถามเรื่องอะไร แต่ผลที่ได้ไม่ได้แปลว่าเมนูนั้นปลอดภัยสำหรับแต่ละคน

แมคโดนัลด์ ประเทศญี่ปุ่น (McDonald’s Japan) เตือนว่าเมนูที่ขึ้นว่า “ไม่ได้ใช้เป็นวัตถุดิบ” ก็อาจยังสัมผัสกับสารก่อภูมิแพ้ผ่านน้ำมันทอดหรืออุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกันในโรงงานหรือในร้านได้ บริษัทยังแนะนำให้เช็กข้อมูลภูมิแพ้ทุกครั้ง เพราะวัตถุดิบและขั้นตอนการผลิตหรือการปรุงอาจเปลี่ยนได้ ให้อ่านหมายเหตุของบริษัทควบคู่กับผลการค้นหา อย่าใช้ตัวกรองนี้แทนการเช็กการปนเปื้อนข้าม

หน้าค้นหาเขียนว่า “ต้องระบุ 8 อย่าง แนะนำให้ระบุ 20 อย่าง ณ เดือนกันยายน 2024” การจัดหมวดนี้เป็นของก่อนการเปลี่ยนแปลงเดือนเมษายน 2026 ที่เพิ่มมะม่วงหิมพานต์เข้ารายการที่ต้องระบุ และเพิ่มพิสตาชิโอเข้ารายการที่แนะนำให้ระบุ ให้ใช้ข้อมูลสินค้าล่าสุดของเครื่องมือสำหรับรายละเอียดวัตถุดิบที่บริษัทแจ้งไว้ แต่ให้นึกถึงว่าหมายเหตุหมวดปี 2024 เป็นของเก่า และเช็กมะม่วงหิมพานต์กับพิสตาชิโอให้ละเอียด

8. ถ้ามีอาการแพ้

ถ้าต้องการรถพยาบาลในญี่ปุ่น ให้โทร 119 ทำตามคำแนะนำของแพทย์ก่อนเดินทางและระหว่างเดินทาง; คู่มือนี้ไม่ได้มาแทนคำแนะนำทางการแพทย์เฉพาะบุคคล ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน ให้ใช้เบอร์ฉุกเฉิน อย่าหวังให้ร้านอาหารหรือบริการข้อมูลท่องเที่ยวเรียกรถพยาบาลให้

สายด่วนนักท่องเที่ยวญี่ปุ่น (Japan Visitor Hotline) ช่วยเรื่องอุบัติเหตุและการเจ็บป่วย รวมถึงข้อมูลท่องเที่ยว ตามที่ องค์การการท่องเที่ยวแห่งชาติญี่ปุ่น (JNTO)บอกไว้ สายนี้เปิดตลอด 24 ชั่วโมง ทุกวันตลอดปี ใช้ได้ทั้งภาษาอังกฤษ จีน และเกาหลี โทร 050-3816-2787 จากในญี่ปุ่น หรือ +81-50-3816-2787 จากต่างประเทศ

เก็บเบอร์ฉุกเฉินไว้ใกล้มือก่อนที่จะต้องใช้ ในญี่ปุ่น 119 คือเบอร์เรียกรถพยาบาล; สายด่วนของ JNTO เป็นอีกบริการหนึ่ง ใช้ขอความช่วยเหลือเรื่องอุบัติเหตุ การเจ็บป่วย และคำถามเรื่องการเดินทาง ส่วนการตัดสินใจทางการแพทย์เกี่ยวกับอาการแพ้ของคุณ ให้ทำตามที่แพทย์แนะนำไว้

9. ข้อผิดพลาดที่นักท่องเที่ยวมาครั้งแรกมักทำ

คิดว่าไม่มีฉลากแปลว่าปลอดภัย สารก่อภูมิแพ้ที่แนะนำให้ระบุไม่จำเป็นต้องอยู่บนทุกห่อ และมะม่วงหิมพานต์ก็ยังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านถึง 31 มีนาคม 2028 การไม่มีคำเตือนเรื่องการปนเปื้อนข้าม ก็ไม่ได้แปลว่าตัดความเป็นไปได้ที่สารก่อภูมิแพ้จะปนเข้าไปโดยไม่ตั้งใจออกไปแล้ว

อ่านแค่วัตถุดิบไม่กี่อย่างแรก ให้เช็กทั้งช่วงวัตถุดิบ รวมถึงวัตถุเจือปนที่อยู่หลัง ／ กล่องวัตถุเจือปนที่แยกไว้ และข้อความรวมตอนท้าย ให้มองหารูปแบบอื่นอย่าง 玉子, 海老, 小麦粉 และ ごま油 และจำไว้ว่าบางครั้งหมายเหตุสารก่อภูมิแพ้ที่ซ้ำกันอาจถูกละไว้

คิดว่าร้านอาหารทำตามกฎของอาหารบรรจุหีบห่อ อาหารมื้อที่ร้านและอาหารปรุงสดที่ขายที่เคาน์เตอร์ ไม่อยู่ภายใต้กฎการแสดงฉลากแบบเดียวกับอาหารแปรรูปที่บรรจุหีบห่อ ให้ถามพนักงานที่รู้เรื่องนี้หรือผู้จัดการ และทำให้แน่ใจว่าคนทำอาหารได้รับข้อมูล

พึ่งการพยักหน้าเร็ว ๆ บัตรเก่า หรือรายการออนไลน์เก่า ให้ยื่นข้อมูลภูมิแพ้ที่เขียนไว้ และเช็กว่าพนักงานเข้าใจว่าคุณหมายถึงสารก่อภูมิแพ้ตัวไหน ถ้าจำเป็น ให้เติมมะม่วงหิมพานต์และพิสตาชิโอลงในบัตรเก่า และจำไว้ว่าบัตรภาษาอังกฤษทางการที่ตรวจเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2026 ยังใช้หมวดเก่า

ทิ้งห่อด้านนอก ถ้าซองแยกชิ้นไม่ได้ขายแยก ข้อมูลภูมิแพ้อาจพิมพ์ไว้เฉพาะบนกล่องหรือห่อด้านนอก ให้เก็บห่อนั้นไว้จนกว่าจะเช็กข้อมูลของของข้างในเสร็จ

ทำต่อทั้งที่คำตอบยังไม่แน่ใจ ภาชนะและอุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกัน หัวจ่ายเครื่องดื่ม และแป้งที่ฟุ้งในอากาศ เป็นตัวอย่างการปนเปื้อนข้ามที่สำนักงานกิจการผู้บริโภคระบุไว้ ถ้าพนักงานตอบคำถามไม่ได้ หรือคุณยังกังวล คุณเลือกไม่กินอาหารนั้นได้

โพสต์ YouTube ยอดนิยม

BABY FOOD/JAPANESE HOME COOKINGKimono MomYouTube · ยอดชม 386,621 ครั้ง

YouTube

CUTE Japanese Pancake Balls｜Japan Food Stall Street Food Tokyo — WanderFood · ยอดชม 153,264,228 ครั้ง

A must-try glutinous rice mochi in Kyotostreet food — FoodBlic · ยอดชม 151,803,080 ครั้ง

10. FAQ

ญี่ปุ่นบังคับให้แสดงฉลากสารก่อภูมิแพ้ไหม

บังคับ สำหรับสารก่อภูมิแพ้ที่กำหนดไว้ 9 อย่างในอาหารแปรรูปที่ขายในภาชนะหรือห่อ ร้านอาหารและเคาน์เตอร์ที่ขายอาหารปรุงสดไม่ต้องทำตามกฎการแสดงฉลากแบบเดียวกัน รายการที่ต้องระบุมีมะม่วงหิมพานต์ตั้งแต่เดือนเมษายน 2026 โดยมีช่วงเปลี่ยนผ่านถึง 31 มีนาคม 2028

งาต้องมีฉลากเสมอไหม

ไม่เสมอไป เวลาเช็กฉลาก ให้มองหารูปแบบอย่าง ごま, ごま油 และ 練りごま

ฉลากอาหารเป็นภาษาอังกฤษไหม

ไม่ใช่ สำนักงานกิจการผู้บริโภคบอกว่าฉลากอาหารของสินค้าที่ขายในญี่ปุ่นเป็นภาษาญี่ปุ่น แอปแปลภาษาหรือรายการคำศัพท์ช่วยหาข้อความที่เกี่ยวข้องได้ แต่ถ้าไม่แน่ใจว่าฉลากหมายถึงอะไร อย่าเอาความเข้าใจที่ยังไม่แน่ใจไปคิดว่าปลอดภัยแล้ว

含む แปลว่าอะไร

含む แปลว่า “มี” อาจอยู่ข้างวัตถุดิบ เช่น マヨネーズ（卵・大豆を含む） หรืออยู่ในข้อความรวมตอนท้ายของช่องวัตถุดิบ ให้เช็กทั้งฉลาก รวมถึงวัตถุเจือปน เพราะข้อมูลสารก่อภูมิแพ้อาจอยู่ได้มากกว่าหนึ่งที่

เมื่อวัตถุดิบกับวัตถุเจือปนพิมพ์แยกช่องกัน อาจมีข้อความรวมตอนท้ายของแต่ละช่อง; เมื่ออยู่ในช่องเดียวกัน “／” อาจใช้คั่นระหว่างสองอย่างนี้ สารก่อภูมิแพ้บางอย่างอาจใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่นแบบอื่น เช่น 玉子 หรือ たまご แทน 卵 จึงอย่าหาแค่ตัวอักษรที่ตรงกันเป๊ะ

ถ้าแพ้ข้าวสาลี กินโซบะได้ปลอดภัยไหม

อย่าคิดเอาเองว่าปลอดภัย สำนักงานกิจการผู้บริโภคระบุว่าแป้งบัควีตหรือแป้งข้าวสาลีที่ฟุ้งในอากาศอาจทำให้ปนเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ และอุปกรณ์ของร้านก็อาจใช้ร่วมกัน ให้ถามร้านเรื่องวิธีปรุง และทำตามคำแนะนำของแพทย์; ถ้ายังไม่แน่ใจ ให้เลือกไม่กินที่ร้านนั้น

ต้องโทรเบอร์อะไรเพื่อเรียกรถพยาบาล

โทร 119 ในญี่ปุ่นเมื่อต้องการรถพยาบาล สายด่วนนักท่องเที่ยวญี่ปุ่นของ JNTO (Japan Visitor Hotline) เป็นอีกบริการหนึ่ง ช่วยเรื่องอุบัติเหตุ การเจ็บป่วย และข้อมูลท่องเที่ยว; เปิดตลอด 24 ชั่วโมง ใช้ได้ทั้งภาษาอังกฤษ จีน และเกาหลี เบอร์คือ 050-3816-2787 ในญี่ปุ่น และ +81-50-3816-2787 จากต่างประเทศ

ดูภาพรวม

ที่ต้องระบุบนอาหารบรรจุหีบห่อ

สารก่อภูมิแพ้ 9 อย่าง: กุ้ง ปู มะม่วงหิมพานต์ วอลนัต ข้าวสาลี บัควีต ไข่ นม ถั่วลิสง (สำนักงานกิจการผู้บริโภค)

แนะนำให้ระบุเท่านั้น (ไม่บังคับ)

อีก 20 อย่าง เช่น อัลมอนด์ งา ถั่วเหลือง แซลมอน และพิสตาชิโอ (สำนักงานกิจการผู้บริโภค)

ภาษาบนฉลาก

ภาษาญี่ปุ่น (สำนักงานกิจการผู้บริโภค)

ร้านอาหาร

ไม่อยู่ภายใต้กฎฉลากของอาหารบรรจุหีบห่อ ข้อมูลภูมิแพ้ต่างกันไปแต่ละร้าน (สำนักงานกิจการผู้บริโภค)

บัตรภูมิแพ้ฟรี

“บัตรสื่อสารเรื่องภูมิแพ้อาหาร” ของสำนักงานกิจการผู้บริโภค (PDF ภาษาอังกฤษ)

ค่าใช้จ่าย

บัตรนี้โหลดได้ฟรี ราคาอาหารต่างกันไป

ฉุกเฉิน

24 ชั่วโมง

โทร 119 เพื่อเรียกรถพยาบาล Visitor Hotline 050-3816-2787 เปิด 24 ชั่วโมง (JNTO)